Fussballtrainer am Rollstull: Firwat Leidenschaft keng Grenzen kennt
Kann een Fussballtrainer sinn, deen ni selwer Fussball gespillt huet?
D’Äntwert vum Josip Hrgovis ass kloer: Jo.
Zënter zwielef Joer ass hien als Fussballtrainer täteg, dovunner mëttlerweil zanter e puer Joer haaptberufflech. Haut trainéiert de 33‑Järege eng Ekipp beim TSV Gräfelfing. Dat Besonnescht: De Josip lieft zënter senger Gebuert mat enger Gelenksteifheet an enger domat verbonnener Muskelschwächt a siicht op e Rollstull ugewisen.
Wat fir vill Leit op den éischte Bléck wéi en Hindernis wierkt, spillt fir de Josip eng ganz aner Roll. Fir hien steet net de Rollstull am Mëttelpunkt – mee de Fussball.
D’Léift zum Fussball war scho ëmmer do
De Josip ass a Kroatien opgewuess a war schonn als Kand begeeschtert vum Fussball. Seng éischt bewosst matverfolgte Weltmeeschterschaft war d’WM 1998, wou Kroatien iwwerraschend drëtten ginn ass.
Wéi vill aner Kanner huet och de Josip seng Zäit um Bolzplatz verbruecht. Am Kader vu senge Méiglechkeete huet hien selwer Fussball gespillt an esouguer dat eent oder anert Kappball‑Goal geschoss.
Awer iergendwann ass vum Frënd den entscheedende Impuls komm:
„Probéier dat dach mol als Trainer, well s de um Fussballsterrain Saache gesäis, déi anerer net gesinn.“
Als éischt huet de Jos sech selwer dës Fro gestallt:
„Kann een Trainer sinn, deen ni selwer professionell Fussball gespillt huet?“
Hien huet decidéiert, et einfach emol auszeprobéieren.
Den éischte Schrëtt als Fussballtrainer
Am Februar 2014 huet de Jos beim TSV Neuwied ugefaangen. Do huet hien eng E‑Jugend mat Kanner am Alter vun néng a zéng Joer iwwerholl.
Vill Zäit fir sech anzegewöhnen hat hien net. De Veräin huet en Trainer gesicht an de Jos krut d’Méiglechkeet, sech ze bewisen.
Dobäi war fir de Veräin vu Ufank un kloer: Säi Rollstull ass keen Hindernis.
D’Sportanlag war barrièrefräi an de Josip konnt seng nei Aufgab ouni onnéideg Hindernisser ufänken.
Och d’Reaktioun vun de Kanner war bemierkenswäert onkomplizéiert. Wéi Erwuessener heiansdo als éischt de Rollstull gesinn, waren d’Kanner virun allem néiërëseg.
„Coolt Gefier, däerf ech och mol fueren?“ – Froen wéi dës waren fir déi jonk Spiller vill méi wichteg wéi d’Tatsaach, datt hiren Trainer am Rollstull sëtzt.
Wann Viruerteeler vun dobausse kommen
An de leschte zwielef Joer huet de Josip vill Erfarunge gesammelt. Hien huet ënner anerem Equipe bei den Häre trainéiert an dobäi och an der Landes- an an der Bezierksliga geschafft.
Grad do ass hien heiansdo mat Viruerteeler konfrontéiert ginn.
Eng Erliefnis ass him besonnesch an de Kapp bliwwen. Seng Equipe louch géint en Géigner schonn zur Paus däitlech mat 4:0 vir. Um Enn stoung en nach méi kloere Sieg op der Anzeigetafel.
Während dem Match huet de Josip hannert sech e Supporter héieren, dee sech ofwäertend iwwer eng Equipe geäussert huet, déi vun engem Mënsch am Rollstull trainéiert gouf.
De Josip huet sech ËMDREEN, gelächert – an duerno einfach weidergemaach.
Vläicht ass genee dat seng stäerkst Äntwert op Viruerteeler: net stoebléien, mee weidermachen.
„Du bass ëmmer Coach“
Déi schéinste Momenter vu senger Trainerkarriär hu fir de Jos allerdéngs wéineg mat Resultater oder Tabellplazen ze dinn.
Besonnesch houfreg ass hien drop, datt Spiller deelweis souguer ganz bewosst an eng Equipe gewiesselt sinn, well si vun him wollte trainéiert ginn.
Nach méi wichteg si fir hien d’Begegnungen, déi Joer méi spéit geschéien.
Eeler Spiller, déi him nach ëmmer mat „Servus Coach“ begéinen. Wann de Josip dann drop hiweist, datt hien mëttlerweil guer net méi hiren Trainer ass, kënnt heiansdo d’Äntwert:
„Du bass dach ëmmer Coach.“
Fir de Josip sinn esou Momenter bis haut einfach onbezuelbar.
Nach méi grouss ass d’Wäertschätzung, wann eeler Spiller him erzielen, datt si en als hire beschte Trainer a ERënnerung behalen hunn.
Eng Ausso beréiert en dobäi besonnesch:
"Wann ee mat dir ëmgëtt, gesäit een de Rollstull einfach net."
Genee doran läit fir de Josip eng vun de gréisste Formen vun Unerkennung. Net de Rollstull soll bestëmmen, wéi anerer en erliewen, mee de Mënsch, den Trainer an d’Perséinlechkeet dohannert.
Inklusioun bedeit méi wéi Barrièrefräiheet
Barrièrefräiheet ass wichteg. Rampen, Lëften, gëeegent Weeër an zougänglech Sportanlagen schafen d’Viraussetzungen dofir, datt Mënsche mat Behënnerung kënne matmaachen.
Mä Inklusioun geet nach ee Schratt méi wäit.
Et geet drëms, Mënschen net op hir Behënnerung ze reduzéieren.
De Josip weist dat op beandrockend Aart a Weis. Fir seng Spiller ass hien als Éischt a virun allem hire Coach. Dee, deen Trainingseinheete plangt, Uweisunge gëtt, Feeler korrigéiert a seng Ekipp weiderentwéckele wëll.
De Rollstull ass dobäi just en Deel vu senger Geschicht – net seng ganz Identitéit.
„Et wäert ëmmer Leit ginn, déi iwwer dech schwätzen“
Eng vun de wichtegste Botschafte vum Josip riicht sech net nëmme u Mënsche mat Behënnerung.
Senger Meenung no wäert et ëmmer Mënsche ginn, déi iwwer aner urteilen. Doriwwer, wéi een ausgesäit, wéi een lieft oder wéi eng Entscheedunge een trëfft.
Drun kann ee wéineg änneren.
Déi entscheedend Fro ass dofir eng aner:
„Firwat soll een säin eegent Liewen dovun ofhängeg maachen, wat aner Leit denken?“
Seng Äntwert ass kloer:
Maach däin Ding.
Net dat, wat anerer vun dir erwaarden. Net dat, wat deng Frënn fir richteg halen. An och net onbedéngt dat, wat deng Elteren fir richteg halen.
Mee dat, wouvun du selwer iwwerzeegt bass.
E Beispill dofir, wat méiglech ass
D’Geschicht vum Josip Hrgovic weist, datt Grenzen dacks net do entstinn, wou ee se als éischt vermutt.
Natierlech ginn et kierperlech Aschränkungen a Situatiounen, déi fir Mënsche mat Behënnerung méi schwéier sinn. Och Barrièren am Alldag an am Sport existéieren nach ëmmer.
Mee genee sou wichteg ass et, Méiglechkeeten ze schafen a Mënsche Geleeënheet ze ginn, hir Fäegkeeten ze weisen.
E Fussballtrainer muss net onbedéngt selwer um Terrain stoe kënnen, fir de Spill ze verstoen.
An e Mënsch am Rollstull muss net op bestëmmt Rollen oder Liewensberäicher verzichten, just well anerer him dat vläicht net zoutrauen.
De Jos huet viru zwielef Joer de éischte Schrëtt gemaach.
Haut ass hien zanter Joren Fussballtrainer – an fir vill fréier Spiller nach ëmmer einfach een:
Coach.
Eist Fazit
D’Geschicht vum Jos erënnert eis drun, Mënschen net als Éischt no hiren Aschränkungen ze bewäerten, mee no deem, wat se kënnen, wat se beweegt a wourunner se hänken.
Well heiansdo brauch et net déi perfekt Ausgangsbedéngung, mee einfach de Courage, unzefänken.
Maach däin Ding.